แค่บล็อกเวิร์ดเพรสบล็อกหนึ่ง

 สมัยก่อนการเล่นพนันฟุตบอลต้องใช้ต้นทุนสูงในการเล่น อย่างน้อยๆ ก็ 500 บาท แต่ด้วยความก้าวหน้าของสังคมโลกทำให้รูปแบบในการเล่นจึงมีเพิ่มมากขึ้น จากบอลเดี่ยวก็กลายเป็นบอลชุด แถมใช้ต้นทุนต่ำเสียด้วย แค่ 50 บาทก็สามารถเล่นได้แล้ว ถ้าดวงดีหน่อยก็อาจได้เงินพันเงินหมื่นเลยทีเดียว วิธีการเล่นบอลชุดนั้นกติกาส่วนใหญ่จะกำหนดไว้คล้ายคลึงกันคือต้องกา 3-8 คู่ นั่นหมายความว่าถ้าเล่น 3 คู่ 50 บาทแล้วเกิดถูกก็จะได้เงินประมาณ 300 กว่าบาท แต่ถ้าผู้เล่นเพิ่มจำนวนคู่เข้าไป เช่น เล่น 8 คู่ 50 บาท จำนวนเงินก็สูงขึ้นไปอีก อย่างน้อยๆ ก็หลายพันบาท แต่สิ่งอื่นใดต้องไม่ลืมว่าในการเล่นบอลชุดแต่ละครั้งจำนวนคู่ที่ได้กาไปห้ามแพ้เกินในราคาต่อรอง หรือที่ภาษานักเล่นพูดกันคือตาย แม้แต่คู่เดียว นั่นหมายถึงโพยใบนั้นก็ฉีกทิ้งไปได้เลย

ในประวัติศาสตร์เมื่อปี พ.ศ.1450 ถือเป็นครั้งแรกที่เกิดการเล่นการพนันขึ้น ครั้งนั้นการเล่นพนันจะเรียกว่า “กำถั่ว” ต่อมาอีกหลาย 100 ปีใน พ.ศ.2100 ในแผ่นดินสมเด็จพระมหาจักรพรรดิสมัยอยุธยามีการเล่นการพนันที่เรียกว่า “โป” อีกด้วย มองสิเออร์ ลาลูแบร์ เอกอัครราชทูตพิเศษฝรั่งเศสซึ่งพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ส่งข้ามมาเจริญสัมพันธไมตรีสมัยสมเด็จพระนารายณ์ในปี พ.ศ.2230 ลาลูแบร์บันทึกเอาไว้ว่า

      “ชาวสยามค่อนข้างรักเล่นการพนันเสียเหลือเกิน จนถึงจะยอมผลาญตัวเองให้ฉิบหายได้ ทั้งเสียอิสรภาพความชอบธรรมของตัวหรือลูกเต้าของตัวเองด้วย”
      สำหรับรูปแบบการเล่นการพนันซึ่งเป็นที่นิยมกันนั้น โดยมากมักใช้ “สัตว์” ตั้งแต่ขนาดเล็ก เช่น จิ้งหรีด และปลากัด ไปจนถึงสัตว์ขนาดใหญ่ เช่น วัว ควาย หรือช้าง สัตว์ที่มาแรงที่สุดเห็นจะหนีไม่พ้นไก่ชน โดยที่เจ้าของบ่อนจะหักเงินค่าบำรุงอย่างน้อยร้อยละ 10 จากจำนวนเงินเดิมพัน

      ต่อมาเมื่อเวลาผ่านไป และประเทศไทยเริ่มติดต่อทำมาค้าขายกับชาวต่างชาติมากขึ้น การพนันรูปแบบใหม่ๆ ก็ได้หลั่งไหลเข้ามาเพิ่มเป็นลำดับ และหนึ่งในการพนันที่ปรากฏขึ้นจนได้รับความนิยมคือการเล่นถั่วโป ซึ่งมีข้อสันนิษฐานที่น่าเชื่อถือได้ว่าเข้ามาเป็นครั้งแรกในสมัยอยุธยาตอนปลายระหว่างปี พ.ศ.2231-พ.ศ.2275 อาจเป็นสมัยพระเพทราชา พระเจ้าเสือ หรือพระเจ้าท้ายสระ องค์ใดองค์หนึ่ง โดยได้รับอนุญาตจากรัฐบาล และรัฐก็เก็บภาษีจากการเล่นนี้

      เมื่อก้าวเข้าสู่ยุคธนบุรีเงื่อนไขในการเข้มงวดเรื่องบ่อนก็เปลี่ยนแปลงไปเมื่อไม่ปรากฏข้อห้ามให้คนไทยเล่นเบี้ย ทั้งนี้อาจเป็นเพราะอยู่ในช่วงสงครามปราบปรามก๊กต่างๆ บรรดาผู้ที่ถูกเกณฑ์ไปออกรบล้วนเหน็ดเหนื่อย จึงอนุญาตให้เล่นได้ตามสมควรในช่วงวันหยุดนักขัตฤกษ์ต่างๆ รวมทั้งอนุญาตให้ราษฎรทั่วไปได้เล่นการพนันได้ด้วย

      ในช่วงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 1 ทรงไม่เห็นด้วยที่จะให้เล่นการพนันหรือเล่นเบี้ยแบบสมัยธนบุรี แต่ยังยอมให้มีบ่อนเบี้ยอยู่บ้าง โดยเก็บอากรแผ่นดิน

      รัชกาลที่ 2 การพนันยังคงอยู่ต่อไป และสามารถเก็บอากรบ่อนเบี้ยได้ปีละ 260,000 บาท

      สมัยรัชกาลที่ 3 สนับสนุนให้เล่นการพนันเพื่อเก็บภาษีอากร ที่เรียกกันว่า “อากรบ่อนเบี้ย” และ “อากรหวย” สำหรับอากรบ่อนเบี้ยนั้นหมายถึงเงินที่เก็บจากผู้ประมูลขอตั้งบ่อนการพนันถั่วและโปในราชอาณาจักร ซึ่งสามารถสร้างรายได้ให้แก่รัฐปีละ 400,000 บาท

      ก้าวเข้าสู่รัชกาลที่ 4 ผลของการที่ไทยได้ทำสัญญาผูกพันกับต่างประเทศต้องยกเลิกภาษีผูกขาดหลายประเภทจนเป็นเหตุให้รายได้ของแผ่นดินลดลง จึงได้มีการปรับปรุงภาษีอากรหลายประเภท และได้กำหนดภาษีการพนันเพิ่มขึ้นจากอากรบ่อนเบี้ยอีกประเภทหนึ่ง จึงสามารถเก็บภาษีได้ถึงปีละ 500,000 บาท

      ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 5 ได้โปรดฯ ให้เลิกบ่อนการพนันในมณฑลนครศรีธรรมราชและชุมพร และจำกัดมณฑลอื่นให้น้อยลง กระทั่งถึงสมัยรัชกาลที่ 6 ก็ได้ประกาศปิดบ่อน “ทั่วราชอาณาจักร” เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ.2460

      จากวันนั้นถึงวันนี้กาลเวลาผ่านมาเกือบ 100 ปี การพนันก็ไม่ได้หมดไปจากแผ่นดินสยาม หนำซ้ำกลับมีการพนันเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ ความเจริญก้าวหน้าทางเทคโนโลยีจึงทำให้รูปแบบการเล่นพนันนั้นแตกต่างไปจากครั้งในอดีต เช่น สมัยก่อนต้องเดินเข้าไปในบ่อน แต่สมัยนี้แค่นั่งอยู่ที่บ้านก็สามารถเล่นการพนันได้แล้วโดยผ่านทางระบบ internet ในรูปแบบออนไลน์ ซึ่งเป็นที่นิยมอย่างมากในกลุ่มนักพนันทั้งหลาย และการพนันที่นิยมเล่นผ่านเน็ตคือการพนันฟุตบอลนั่นเอง

      เมื่อพูดถึงการพนันฟุตบอล(แทงบอล)ชั่วโมงนี้ถือว่าเป็นสิ่งที่ติดอันดับความนิยมของนักเล่นพนันอย่างแท้จริง เพราะนักเล่นทั้งหลายคิดว่าการเล่นพนันบอลมันง่ายยิ่งกว่าการเล่นไพ่ หรือหวยด้วยซ้ำ เพราะฟุตบอลมีแค่ 2 ทีม ดังนั้นความเป็นไปได้ที่จะถูกจึงมีสูง